دفتر جرم مرا روز جزا باز مكن من به اميد عطاي تو خطا كار شدم

  "پروردگار من...

روزهای تقویم بی کسی ام

بی امید به لطف تو

چگونه سپری خواهد شد؟

آیا مرا که بی پناهی این جهان

و سیا هی کردارم

روزها و روزگارم را خط خطی کرده است

جز ایمان به مهربانی تو

امیدی خواهد بود..."

سلام . بگو حالا چرا هوای باران داری ؟ چرا غمگینی ؟

حالا که دوباره آن شوق قدیمی در دلها زنده شده ،حالا که چند روزی ،

حرفها طعم خاطره گرفته وهمه خاطره ها به دل می نشیند ،

تو دلتنگی برای آن روزهای بی قراری ؟

اگر غم داری برای دیر رسیدنت ،اگر دلگیری از نبودنت در آن لحظه های انتظار ،

اگر بی تابی می کنی برای حادثه های عاشقانه مردمت ،

اگر جان می دهی برای چشیدن هوایی که در آن ،همه نفس ها بوی یاس می داد ،

اگر غمگینی برای نبودن او و برای ندیدنش،

 اگر حسرت سالهای یکی شدن و پرواز  را داری،

 بیا امشب را  رو به مهتاب بنشین ، با اشکهایت وضو بگیر و او  را صدا بزن .

سبزی همه دوران را ......... بهار را صدا بزن .

با او  دوباره  نو  می شود این یادگار سبز !

               که می میرم ز بی آبی

                                 ولی با خفت و خواری

                                                     پی شبنم نمی گردم

به صلیب صدا مصلوبم ای دوست

تو گمان مبری مغلوبم ای دوست

شرف نفس من اگه شد قفس من ...

به سکوت تن ندادم تا نمیرم بی کفن

             وقتی گفتن یه گناه بود مثل دیدن یا شنیدن

             معنیه آوازم این بود ، ته بن بست داد کشیدن

             وقتی حتی توی خلوت فکر آزادی قفس بود

             گفتنی ها را می گفتیم اگه فرصت یه نفس بود

                                      به گناه صدا با جرم گفتن

                                      اگه روی صلیب ویرون شدم من

                                      شرف نفس من اگه شد قفس من ...

                                      به سکوت تن ندادم تا نمیرم بی کفن

                                                                   تو شبای سکوت فریاد من بود

                                                                   ته جنگل خواب بیداریِ رود

                                                                   از غروب هراس تا صبح ما بود

                                                                   تیغ خشم خلیل بر قلب نمرود

                                         در عذاب تشنگی گُم

                                         حسرت من بوی گندم

                                         بر دلم داغ شقایق

                                         از عذاب تلخ مردم

از کسی که مثل بختک تو شبام انداخته سایه

یه سئوال ساده کردم

نفرت من شد گلایه

دستتونو بزارین روقلبتون این ساعت عمر شماست د ا ره تیک تیک می کنه                                      جالبه همونی که بهتون زندگی میده برات شمارش معکوس رو شروع کرده.........

هر ثانيه که مي گذرد
چيزي از تو را با خود مي برد
زمان غارتگر غريبي ست
همه چيز را با خود مي برد
و تنها يک چيز را
همِیشه فرا موش مي کند ...
" حس دوست داشتن ِ تو را "
.
.
.
!

خاطرم بماند،

و تو هر شب دعا می کنی

که فراموش کنی!

خا طراتمان چه بلا تکلیفند!!!!

همه شب فکر من اندر پي دلدار بود

در سويداي دلم عکس رخ يار بود

به تمناي وصالش بنشستم همه عمر

به اميدي که سحر وعده ديدار بود

چه سحر ها بگذشت و خبر از يار نشد

حاصل روز و شبم آه شرر بار بود

گرچه عمرم سپري شدهمه درحسرت عشق

در غروب دل من نور پديدار بود

ترسم از آنکه بميرم نچشم شهد وصال

که چنين حادثه اي مشکل ودشواربود

صنم رخ منما از من دلخسته نهان

گر چه عشاق سر کوي تو بسيار بود

گيرم آن که به فراق تو کنم صبر ولي

سخت تر از آن به خدا طعنه اغيار بود

خوشدلم کن به نگاهي که در اين تيه وصال

مرغ روحم به هواي تو گرفتار بود

بار الها: 

کاری کن از تو حساب ببرم

انگار که روبروی منی و می بینمت

کاری کن به خاطر پروا از تو عاقبت به خیر شوم

خدایا:

نگذار نافرمانی ات بدبختم کند

پیشانی نوشت مرا خیر بنویس، تقدیری مبارک

تا هر چه تو دیر می خواهی من زود نخواهم ، و

 هر چه تو زود می پسندی، دیر نخواهم

مهربانا:

در جان  من آزادگی، در جان من بی  نیازی، بگذار

در قلبم اطمینان،در کارهایم یکرنگی،در چشمم نور

و در دینم روشن بینی...

پروردگارا:

غمم را  بگیر از من، چاله های سیاهم را بپوشان،

شیطانم را بترسان تا برود و باز نگردد

و مرا از بارها آزاد کن ( رهای رها)

                                   ***برگزیده ای از دعای عرفه***