ناتورالیسم از نظر فلسفی به قدرت کامل و محض طبیعت که نظم بی نظیری داشته باشد گفته می شود. از جهت ادبی تقلید موبه مو و دقیق از طبیعت را گویند.

برخی از نویسندگان ناتورالیست معتقدند که ادبیات و هنر بایستی جنبه علمی داشته باشد. به گفته امیل زولا همانطور که زیست شناس درباره موجود جاندار به بررسی می پردازد نویسنده باید شیوه یک زیست شناس را پیروی کند و روش تجربی باید مورد توجه نویسندگان قرار گیرد.


ادامه مطلب

مکتب سورئالیسم در سال 1924 به وسیله "اندره برتون" ایجاد شد.

وی معتقد بود ادبیات نباید به هیچ چیز، به جز تظاهرات و نمودهای اندیشه ای که از تمام قیود منطقی و هنری یا اخلاقی رها شده باشد بپردازد و در اعلامیه ای که انتشار داد نوشت:

اندره برتون

ادامه مطلب

مقدمه

آغاز قرن نوزدهم را باید شروع عصر جدیدی در ادبیات اروپا دانست که دامنه آن تا به امروز کشیده شده است. این دوره جدید که باید آن را "عصر رمانتیک "نام داد عصر طبقه بورژوازی شمرده می شد. در این دوره تجمل و زندگی اشرافی همه اهمیت و نفوذ خود را از دست داد ؛ قلمرو آثار ادبی گسترش یافت ؛ حالا دیگر شاعران و نویسندگان از طبقه های گوناگون جامعه بودند. ادبیات رمانتیک در قرن نوزده در کشورهای اروپایی یکی پس از دیگر به ظهور رسید.
در آغاز کلمه رومانتیک از طرف طرفداران مکتب کلاسیک برای مسخره به نویسندگان جدید اطلاق می شد و معنی نخستین آن مترادف با خیال انگیز و افسانه ای بود.
اصولا مکتب نخستین رومانتیسم انگلستان بود و از آنجا به آلمان رفت و از آنجا در فرانسه رسوخ کرد و سرانجام تا سال 1850 بر ادبیات اروپا مسلط شد.

ادامه مطلب

مکتب کلاسیسیسم در واقع نوعی احیای شیوه هنری یونان و روم به شمار می رود که هر چند در ایتالیا متولد شد اما در فرانسه رشد کرد و به ثمر نشست.

مولیر

اصول این مکتب عبارت است از تقلید از طبیعت، تبعیت و تقلید از قدما، اهمیت دادن به عقل، خوشایندی و وضوح و زیبایی کلام

ادامه مطلب

عشقت را نصیب کسی کن که لایق آن باشد نه تشنه ی آن زیرا هر تشنه ای روزی سیراب خواهد شد..................

یک نفر نیست بپرسد از من
که تو از پنجره عشق چه ها می خواهی
صبح تا نیمه شب منتظری
همه جا می نگری
گاه با ماه سخن می گویی
گاه با رهگذران
خبر گمشده ای می جویی
راستی گمشده ات کیست؟ کجاست؟
صدفی در دریاست؟
نوری از روزنه فرداهاست؟
یا خداییست که از روز ازل پنهان است؟
بارها آمد و رفت
بارها انسان شد
وبشر هیچ ندانست که بود
چون نمی دانست کیست
چون ندانست کجاست
چون ندارد خبر از خود که خداست.

راه در انتظار است، چترت را بردارو بیا ..................................................................

..............................................................................................

"نمیدانم چرا حافظ گفت که عشق اسان نمود اول،

 به وا... که عشق من ز آغازش چه مشکل بود

هنوز هم عقربه های ساعتم راه خودشان را میروند عجب اراده ای دارند هروز همین راه ...!

در این فكرم كه میدانند دور خودشان میچرخند یا نه؟

خدایا....ای که همیشه نگاهم میکنی...

میدونی بعضی اوقات با خودم چی میگم؟

ها؟

میگم چی میشد تو هم یه وبلاگ داشتی

هر روز بهت سر میزدیم

من که اصلا پیوندهای روزانه ام میکردمت!

تو چی؟

اگر روزی وبلاگ زدی کدوممون رو جز پیوندات قرار میدی!؟

هیچ کدوممون رو؟

فکر نمیکنم...

 تو که هممون رو پیوندهای خودت میکنی

ولی ما با اینکه به ظاهر لینک روزانه مون هم میکنیمت ولی بهت سر نمیزنیم!!!!!

کماکان هوای بنده های حقیرت رو داشته باش

یا علی...

 

ببارای برف سنگین برمزارش............

ببارای برف غمگین.........................

به من می گفت برف رادوست دارد.....

                            .....   برج و کبوتر  ......                                                   

                                    با دریغی سنگین

شعر آمیخته با حسرت یک خاطره را 
قصه حادثه ی برج و کبوتر را 

یک بار دیگر می خوانم 
ای پرنده ی مهاجر ای مسافر
ای مسافر من ، ای رفته به معراج
تو به اندازه ی قدرت پریدن 
تو به اندازه ی دل بریدن از خاک 
 عزیزی
     زیر این گنبد نیلی ،‌ زیر این چرخ کبود 
            توی یک صحرای دور ،‌ یه برج پیر و کهنه بود 
                یه روزی زیر هجوم وحشی بارون و باد 
                        از افق ، کبوتری تا برج کهنه پر گشود 
                     خسته و گمشده از اون ور صحرا می اومد
              باد پراشو می شکست بارون بهش سیلی می زد
          برج تنها سرپناه خستگی شد
    مهربونیش مرهم شکستگی شد
اما این حادثه ی برج و کبوتر 
       قصه ی فاجعه ی دلبستگی شد 
          آخر این قصه رو ... تو می دونی .... تو می دونستی 
             من نمی تونم برم .... تو می تونی .... تو می تونستی 
           باد و بارون که تموم شد ، اون پرنده پر کشید 
        التماس و اشتیاقو تو چشم برج ندید
     عمر بارون عمر خوشبختی برج کهنه بود
بعد از اون حتی تو خوابم اون پرنده رو ندید
ای پرنده ی من ای مسافر من 
 من همون پوسیده ی تنها نشینم 
هجرت تو هر چه بود معراج تو بود 
اما من اسیر مرداب زمینم
راز پرواز و فقط تو می دونی ... تو می دونستی
نمی تونم بپرم .... تو می تونی .... تو می تونستی

...........................................................................

 

 

 

ای پادشه خوبان داد از غم تنهاییدایم گل این بستان شاداب نمی​مانددیشب گله زلفش با باد همی​کردمصد باد صبا این جا با سلسله می​رقصندمشتاقی و مهجوری دور از تو چنانم کردیا رب به که شاید گفت این نکته که در عالمساقی چمن گل را بی روی تو رنگی نیستای درد توام درمان در بستر ناکامیدر دایره قسمت ما نقطه تسلیمیمفکر خود و رای خود در عالم رندی نیستزین دایره مینا خونین جگرم می دهحافظ شب هجران شد بوی خوش وصل آمد

دل بی تو به جان آمد وقت است که بازآییدریاب ضعیفان را در وقت تواناییگفتا غلطی بگذر زین فکرت سوداییاین است حریف ای دل تا باد نپیماییکز دست بخواهد شد پایاب شکیباییرخساره به کس ننمود آن شاهد هرجاییشمشاد خرامان کن تا باغ بیاراییو ای یاد توام مونس در گوشه تنهاییلطف آن چه تو اندیشی حکم آن چه تو فرماییکفر است در این مذهب خودبینی و خودراییتا حل کنم این مشکل در ساغر میناییشادیت مبارک باد ای عاشق شیدایی

صنما با غم عشق تو چه تدبیرکنم

تابه کی درغم توناله شبگیرکنم

دل دیوانه ازآن شدکه نصیحت شنود

مگرش هم ز سر زلف تو زنجیر کنم

انچه در مدت هجرتو کشیدم هیهات

در یکی نامه محال است که تحریر کنم

با سر زلف تو مجموع پریشانی خود

کو مجالی که سراسر همه تقریر کنم

ان زمان که آرزوی دیدن جانم با شد

در نظر نقش رخ خوب تو تصویر کنم

گر بدانم کمه وصال تو بدین دست دهد

دین و دل را همه در بازم و توفیر کنم

دور شو از برم ای واعظ و بیهوده مگوی

من نه انم که دگر گوش به تزویر کنم

نیست امید صلاحی ز فساد............

چون که تقدیر چنین است جه تدبیر کنم.

 

دفتر جرم مرا روز جزا باز مكن من به اميد عطاي تو خطا كار شدم

  "پروردگار من...

روزهای تقویم بی کسی ام

بی امید به لطف تو

چگونه سپری خواهد شد؟

آیا مرا که بی پناهی این جهان

و سیا هی کردارم

روزها و روزگارم را خط خطی کرده است

جز ایمان به مهربانی تو

امیدی خواهد بود..."

 

 

 منت خاک